Με τη γνωστή συνταγή ποδοσφαιρικής αφέλειας και διαιτητικών λαθών ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε ακόμη μια οδυνηρή ήττα που μας φέρνει ακόμη πιο κοντά στην καταστροφή. Μια καταστροφή που εξωαγωνιστικά τη γλιτώσαμε χάρη στη θετική έκβαση της αίτησης για το άρθρο 99 που προστατεύει την ομάδα από τους πιστωτές αλλά όπως φαίνεται μέσα στο γήπεδο τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Εκεί που με το έτσι θέλω η ΕΠΟ αρνήθηκε να εκδώσει τα δελτία των νέων μεταγραφών αν και τον τελευταίο χρόνο η ομάδα έπαιρνε φορολογική ενημερότητα και έκανε μεταγραφές ακριβώς με τον ίδιο τρόπο! Ανεξάρτητα όμως από τα κόλπα της ΕΠΟ και το τι κάνει κάθε διαιτητάκος απέναντι στον ΑΡΗ ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του οφείλουν να είναι μαχητές και συγκεντρωμένοι στην προσπάθεια της νίκης, κάτι που είδαμε σήμερα μόλις για 15 λεπτά.

Το παιχνίδι ξεκίνησε ιδανικά με τους παίκτες του Σ.Παπαδόπουλου να δείχνουν ξεκάθαρη διάθεση να κυνηγήσουν το γκολ από  νωρίς. Και αν μόλις στο 15' ο Μανιάς κατάφερε να εκμεταλλευτεί στο απόλυτο την εξαιρετική ασίστ του Τατού η συνέχεια ήταν απογοητευτική. Ξαφνικά είδαμε έναν ΑΡΗ να δυσκολεύεται να περάσει το κέντρο, να κλείνεται με τον πιο ανόητο τρόπο πίσω και να μαρκάρει με τα μάτια. Όλη η ομάδα παρόλο που αμυνόταν έδινε χώρους στους αντιπάλους ακόμη και γύρω από την μεγάλη περιοχή με αποτέλεσμα οι παίκτες της Καλλονής να έχουν την ευκαιρία να βγάλουν συνδυασμούς, να σεντράρουν και να απειλήσουν. Αν και φαινόταν με τον τρόπο που αγωνιζόμασταν ότι η ισοφάριση αργά ή γρήγορα θα ερχόταν έπρεπε o Καμπαξής στο διαιτητικό του ντεμπούτο στη σουπερλίγκα να κλείσει τα μάτια στο οφθαλμοφανέστατο επιθετικό φάουλ από όπου προήλθε η ισοφάριση της Καλλονής. Με την ομάδα μας από πριν την ισοφάριση να έχει πάρει την κάτω βόλτα η κατάρρευση ήταν κάτι το αναμενόμενο... Σε αυτό βοήθησε και ο Σ.Παπαδόπουλος που και αυτός σήμερα φάνηκε να παρασύρεται από την ποδοσφαιρική αφέλεια των παικτών του. Συνεχίζει να μην ρισκάρει με παίκτες σαν τον Ρένια, τον Σουνά ή τον Κοτσαρίδη που έστω για ένα παιχνίδι ή για κάποια λεπτά έδειξαν ότι ίσως να μπορούν να προσφέρουν κάτι σε σχέση με τους υπόλοιπους, να εμπιστεύεται παίκτες που απογοητεύουν από το ξεκίνημα της χρονιάς,  να κάνει αλλαγές από συνήθεια όπως αυτή της μετατόπισης του Τσουμάνη πίσω ενώ ο νεαρός ήταν αρκετά θετικός σαν χαφ, αλλά και του Κοτσαρίδη στο 77' όταν για ακόμη ένα παιχνίδι ο Γ.Παπαδόπουλος ήταν "αόρατος" και ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να παίζει στο κέντρο με έναν παίκτη λιγότερο. Ενώ πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως μια ομάδα που καίγεται για την νίκη αμύνεται τόσο χαμηλά και δεν πιέζει σχεδόν καθόλου. Η εικόνα της ομάδος τα τελευταία 25' ήταν ένα συνονθύλευμα παικτών χωρίς θέσεις και χωρίς θέληση να πολεμήσουν. Μια εικόνα που δεν αρμόζει ούτε στην ιστορία του ΑΡΗ ούτε και στην ποιότητα του κόσμου που διαχρονικά έχει αποδείξει ότι Αρειανός σημαίνει μαχητής.

Πολλοί ήδη προτρέχουν να γράψουν τον επικήδειο της ομάδος μας αλλά όσο υπάρχουν μαθηματικές ελπίδες είναι υποχρέωση κάθε Αρειανού να το παλέψει μέχρι το τέλος! Μοναδική ελπίδα φαντάζει η εικόνα της ομάδος να αλλάξει δραματικά με την προσθήκη των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων. Όχι γιατί πήραμε κάποιους παικταράδες που είναι καλύτεροι από αυτούς που ήδη έχουμε αλλά γιατί ίσως αυτοί που ήρθαν τώρα να έχουν τα ψυχολογικά αποθέματα και τη διάθεση να παλέψουν(για να φανούν και οι ίδιοι) σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που μοιάζουν με παιδάκια έτοιμα να βάλουν τα κλάματα... Δεν είμαστε εμείς εδώ για να προτείνουμε λύσεις αλλά θα πρέπει ο Λ.Σκόρδας να αντιδράσει στο θέμα της διαιτησίας. Είναι σαδιστικό σε 2 παιχνίδια με την Καλλονή να έχεις φάει 2 άκυρα γκολ και ο διαιτητής να σε παίζει εσένα λες και είσαι η ομάδα της γειτονιάς κάποιου χωριού. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να είναι μια κακή ομάδα όπως τόσες κακές ομάδες υπάρχουν στη σούπερλιγκα, όλοι οι υπόλοιποι όμως εκτός από εμάς έχουν πάρει καθοριστικά σφυρίγματα που τους έχουν χαρίσει βαθμούς. Επιτέλους μια οργανωμένη αντίδραση από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ θα δούμε αυτή τη χρονιά ή θα την βγάλουμε σιωπηλή διαμαρτυρία? Η ΜΑΧΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ!